De Maatschappij

De lijst der lijstjes

2012-02-07T00:23:00.002-08:00

Maak werken echt makkelijk met deze lijst. Eenvoudig, basic maar compleet

Martijn Aslander sprak op 2 februari in Leiden. De zaal was gevuld met ruim 150 leden en introducés. Een succesvolle bijeenkomst!

Eén van de tips van Martijn willen we de andere leden niet onthouden.

Workflowy

De lijst der lijstjes, maak in workflowy het werken makkelijk en vergeet niets meer.

Klik hier een lees meer!

Authenticiteit, Blog van Renate Pouw

2012-01-12T01:30:00.001-08:00

Authenticiteit, Blog van Renate Pouw, hoofdbestuurslid

En dan is er weer een nieuw jaar begonnen…

Hoewel de start van het nieuwe jaar praktisch bezien niet veel meer inhoudt dan het vervangen van de oude kalender door een nieuwe is de symbolische betekenis daarentegen voor veel mensen groot. Het oude jaar wordt afgesloten en er vangt een nieuwe ronde aan, met nieuwe kansen. Volgens oud gebruik is dit een goed moment om te overdenken wat het nieuwe jaar zal kunnen brengen, om goede voornemens te maken en doelen te bereiken. Dit alles in de overtuiging om het nieuwe jaar nog beter, mooier en succesvoller te laten worden dan het vorige jaar. Hierbij ga ik er gemakshalve van uit dat het volgens de Maya kalender geplande naderende einde nog even op zich laat wachten.

De media is minder optimistisch … bijna dagelijks staat er somber nieuws in de krant, de euro, de woningmarkt, stakingen in het onderwijs. Het jaar 2012 lijkt dan ook (opnieuw) een uitdaging te worden voor vele ondernemers waarbij maatregelen en soms pijnlijke keuzes voor de deur staan. Wat wordt de strategie van uw bedrijf, bezuinigen of investeren, uitmelken of innoveren, zaken zelf blijven doen of samenwerken. En op welke manier doet u dit?

Het lijkt er op dat in deze periode van onzekerheid nieuwe waarden een belangrijke rol (gaan) spelen. Naast kennis en kunde (hard skills) worden soft skills (weer) belangrijk, het begrip authenticiteit is van de plank gehaald, afgestoft en wordt zelfs als trend genoemd voor het nieuwe jaar. Het woord verwijst naar echt, oorspronkelijk, betrouwbaar en identiteit. Mooie praatjes of fancy brochures voldoen niet meer. Men verlangt terug naar de basis, oprechtheid en echtheid vormen belangrijke voorwaarden om samen te werken en zaken te doen.

En juist authenticiteit is een kenmerk welke past bij de Maatschappij en haar leden. Een landelijk netwerk, onderverdeeld in lokale departementen met elk haar eigen identiteit. In contact met elkaar door middel van maandelijkse regionale bijeenkomsten en verder een tweejaarlijkse ALV en een landelijk jaarcongres. Deze bijeenkomsten vormen een goed platform voor ondernemers, overheid en kennisinstellingen om elkaar te ontmoeten, te onderzoeken of men elkaar kan helpen, of anderen met elkaar in contact kan brengen. Dit persoonlijke contact helpt om onze persoonlijke doelen een gouden randje te geven en tegelijkertijd een gezamenlijk doel te realiseren. Op een borrel ben je wie je bent, en ontmoet je wie je ontmoet. Je wordt niet geconfronteerd met een valse account zoals Femke Halsema overkwam, of eerder al de advocaten gebroeders Anker die als gevolg van onechte Tweets diverse bedreigingen aan hun broek kregen.

Maar hoe verhoudt dit begrip authenticiteit zich tot een andere trend, de trend dat iemand zijn identiteit wordt afgemeten op basis van het aantal connections op Linked in, diens activiteiten op Face Book, het aantal followers op Twitter. Een persoon met slechts 50 connections loopt het risico vrij snel het stempel, individualist of erger nog, een einzelganger opgelegd te krijgen, het ontbreken van een Facebookpagina kan cruciaal zijn bij een sollicitatie…. Zonder alle positieve kanten van Social Media te negeren, lijkt deze vorm van communicatie soms op gespannen voet te staan met het verlangen naar echtheid.

Het is mijn indruk is dat beide trends aanwezig en niet te vermijden zijn. Mijn uitdaging voor het komende jaar zal zijn om deze trends: authenticiteit en social media te combineren, oorspronkelijke verbindingen te leggen waarmee 2012 een succesvol jaar wordt. Doet u mee?

Wat doen ze op het landelijk bureau?

2012-01-10T03:16:00.000-08:00

Onze vereniging zit in heel Nederland. Waar u ook bent, ergens in de buurt zit een departement van De Maatschappij. Van Zuid-Limburg tot Zeeland, Friesland en Groningen en alles daar tussenin. Allemaal departementen van De Maatschappij maar ieder met zijn eigen identiteit. Deze diversiteit houdt De Maatschappij levendig en up-to-date. De bestuursleden van de departementen ontmoeten elkaar op landelijke bijeenkomsten en wisselen ervaringen en ideeën uit.
Naast deze zelfstandige, autonome departementen is er een hoofdbestuur en een dienstverlenend orgaan, het landelijk bureau. Het landelijk bureau van De Maatschappij is gevestigd in Den Haag. Op dit bureau werken vier mensen die in dienst zijn van De Maatschappij. Geert van der Tang, Patricia Punter, Maaike Vreeswijk en Corine Geluk. Deze vier mensen faciliteren de departementen en dragen zorg voor de landelijk georganiseerde bijeenkomsten.

De meeste leden en zeker alle bestuursleden zullen de namen van de medewerkers bekend voorkomen. Maar wat doen ze nu eigenlijk? Een greep: ze verzorgen de ledenadministratie en de financiële administratie. Beheren de website, schrijven en versturen nieuwsbrieven en verzorgen alle verdere landelijke communicatie. Ze voeren het secretariaat uit voor een aantal departementen. Ondersteunen alle departementen waar nodig. Organiseren landelijke bijeenkomsten en gaan langs bij de departementen in het land.

Kortom, een zer divers takenpakket. En niet te vergeten, ze zijn vijf dagen in de week telefonisch bereikbaar voor al uw vragen over De Maatschappij. Dus komt u ergens niet uit? Heeft u een vraag over een bijeenkomst of heeft u hulp nodig bij het updaten van uw profiel op de website? Bel of mail naar 070-3141940 of info@de-maatschappij.nl

Blog van Harm Noordhof, hoofdbestuur De Maatschappij

2011-12-22T04:03:00.000-08:00

De gouden driehoek, een kerstvertelling

Een vader had twee zonen en een dochter, Mark, Einstein en Thorbekje. Mark was de oudste, hij was altijd in de weer, hij wilde rijk worden. Einstein, de middelste, was een denker. Hij wilde altijd het naadje van de kous weten. Thorbekje regeerde het huis. Zij zorgde dat het huis aan kant was, dat het vuilnis bij de weg werk gezet en dat er op vaste tijden gegeten werd. De Vader was gelukkig met zijn kinderen. Ze hadden elk een eigen karakter en vulden elkaar aan. Hij hoopte dat ze lang bij elkaar zouden blijven. Mark voelde zich echter in huis te veel ingeperkt, vooral door Thorbekje. Hij besloot naar het buitenland te gaan. Hij ging voor het grote geld. Weg met de regels van Thorbekje. En als je iets niet helemaal begrijpt, maar het levert veel geld op , dan doe je het gewoon. Hij liep in korte tijd binnen. Hij kocht een grote villa met een binnenzwembad. Hij liep in dure pakken en had een eigen chauffeur. Iedereen prees hem.

Einstein zag een beetje neer op Mark. Leven voor geld in plaats van leven voor weten, hij vond het maar niets. Ook met Thorbekje had hij niet veel op. Een net huis met huisregels, aan hem was het niet besteed. Einstein ging helemaal op in de wetenschap en nam zelfs geen tijd om zijn broer en zus op te zoeken.

Thorbekje voelde zich door haar beide broers in de steek gelaten. Zij had altijd gezorgd dat ze hun zaken konden doen en hun wetenschap bedrijven. En wat kreeg ze stank voor dank. Ze was blij dat ze hun eigen gang gingen en dat zij de huisregels kon afschaffen. Op een gegeven ogenblik dacht ze zelfs dat het leven misschien wel beter was zonder haar regels.

Toen kwam er hongersnood en niemand kon de spullen van Mark meer kopen. Voor het eerst van zijn leven maakte Mark verliezen.. Hij moest zelfs zijn prachtige huis verkopen maar er waren geen kopers. Spoedig had hij alleen nog maar schulden. En daardoor was er in het land ook geen geld meer voor het onderzoek van Einstein. Die zat werkloos thuis. En Thorbekje voelde zich schuldig. Zij had te veel toegegeven aan haar broers en nu luisterde niemand meer naar haar en was er geen oplossing voor de problemen in het land.

Het liep tegen kerst. Mark en Einstein dwaalden moedeloos rond in de sneeuw. In die kou kwamen ze elkaar tegen. Wat hebben we toch stom gedaan om niet bij elkaar te blijven zeiden ze tegen elkaar. En we hadden veel b eter naar Thorbekje moeten luisteren. Dan was de hongersnood vast niet zo erg geworden. Weet je wat we doen? We gaan naar Thorbekje en vragen haar of ze ons onze eigenwijsheid en hooghartigheid wil vergeven en of ze ons wil helpen samen te gaan werken. Dan vinden we vast een oplossing voor de hongersnood. Ze gingen op pad. Door de sneeuw. Het was koud. Ze huiverden maar niet alleen van de kou. Ook omdat ze er tegenop zagen om hun fouten toe te geven. Na een barre tocht door de sneeuw bereikten ze het huis van hun vader. Ze belden aan. Vader deed open. En de jongens zeiden tegen hem dat het ze speet da ze van huis waren weggegaan en dat ze Thorbekje alleen hadden achtergelaten en dat ze nu wisten dat ze moesten gaan samenwerken en zich moesten houden aan de huisregels van Thorbekje. Tegen Thorbekje zeiden ze het nog een keer. Daarna hadden ze een echte ouderwetse kerstavond.

De volgende dag haalde vader de piek uit de kerstboom. Hij had die nacht een nieuwe piek gemaakt die de vorm had van een driehoek. Een driehoek van goud. Toen vader die op de top van de kerstboom had gezet ze hij: “dit is de gouden driehoek. Als één van de zijden er niet meer is is de driehoek er niet meer. Jullie moeten altijd bij elkaar blijven”.

En ze leefden nog lang en gelukkig.

Wat doen ze op het landelijk bureau?

2011-12-06T01:52:00.000-08:00

Onze vereniging zit in heel Nederland. Waar u ook bent, ergens in de buurt zit een departement van De Maatschappij. Van Zuid-Limburg tot Zeeland, Friesland en Groningen en alles daar tussenin. Allemaal departementen van De Maatschappij maar ieder met zijn eigen identiteit. Deze diversiteit houdt De Maatschappij levendig en up-to-date. De bestuursleden van de departementen ontmoeten elkaar op landelijke bijeenkomsten en wisselen ervaringen en ideeën uit.

Naast deze zelfstandige, autonome departementen is er een hoofdbestuur en een dienstverlenend orgaan, het landelijk bureau. Het landelijk bureau van De Maatschappij is gevestigd in Den Haag. Op dit bureau werken vier mensen die in dienst zijn van De Maatschappij. Geert van der Tang, Patricia Punter, Maaike Vreeswijk en Corine Geluk. Deze vier mensen faciliteren de departementen en dragen zorg voor de landelijk georganiseerde bijeenkomsten.

De meeste leden en zeker alle bestuursleden zullen de namen van de medewerkers bekend voorkomen. Maar wat doen ze nu eigenlijk? Een greep: ze verzorgen de ledenadministratie en de financiële administratie. Beheren de website, schrijven en versturen nieuwsbrieven en verzorgen alle verdere landelijke communicatie. Ze voeren het secretariaat uit voor een aantal departementen. Ondersteunen alle departementen waar nodig. Organiseren landelijke bijeenkomsten en gaan langs bij de departementen in het land.

Kortom, een zeer divers takenpakket. En niet te vergeten, ze zijn vijf dagen in de week telefonisch bereikbaar voor al uw vragen over De Maatschappij. Dus komt u ergens niet uit? Heeft u een vraag over een bijeenkomst of heeft u hulp nodig bij het updaten van uw profiel op de website? Bel of mail naar 070-3141940 of info@de-maatschappij.nl

Sinterklaas

2011-12-01T05:49:00.001-08:00

Beste mensen,

Ik was laatst bij een evenement van De Maatschappij,

een vereniging waarvan ik denk, die past bij mij.

Als oude heer voel ik mij op mijn plek,

het is statig, maar ook bruisend en kek.

Het was inspirerend en de borrel was een feest,

ik had spijt dat ik nog niet eerder was geweest.

Jammer dat er geen afdeling is in Madrid,

anders werd ik direct lid!

De doelstelling spreekt mij zeer aan,

Samenwerking, met elkaar ergens voor gaan.

Kennisinstellingen, het openbaar bestuur en het bedrijfsleven,

Met elkaar werken aan een mooi streven.

Dus, Maatschappij, ga door met dit goede werk,

Met elkaar staan jullie zeer sterk!

Met hartelijke groet,

Sinterklaas

Marianne de Mol-De Mooij, lid hoofdbestuur

2011-11-21T00:29:00.000-08:00

Al jaren zijn we bezig om ons onderlinge contact te intensiveren (missie uitgediscussieerd, omgezet in een beleids- en strategieplan, interactieve invulling van het maandblad, de bijeenkomsten en zeer recent de website) en nu wordt inderdaad vanuit allerlei invalshoeken meegedacht over wat we zouden kunnen willen, moeten en uitzoeken. Top!
Alleen focust het zich nog wat eenzijdig op de presentatie naar buiten, de organisatie en de financiën. Terwijl we toch zoveel méér potentie in ons hebben dan deze formele kant. Natuurlijk wordt de formele kant ook opgepakt. De ledenvergadering op 12 december 2011 staat weer in het teken daarvan. Er komt een basisdocument, waarin we alles waarover we het eens zijn vastleggen. En er wordt verder invulling gegeven aan een sterke Gouden Driehoek, zowel in het landelijk bestuur als in de departementsbesturen. En dat gaat allemaal gebeuren.

Maar misschien ligt de grootste effectiviteit van ons netwerk wel gewoon in de dagelijkse praktijk? Dat we elkaar weten te vinden. Iets aan elkaar hebben. Dat ik, als ik als ondernemer een probleem met bijvoorbeeld een prototype heb, binnen ons netwerk kan vragen wie wil helpen. Dat ik, als ik als gemeente op een bepaald onderwerp beleid moet maken, kan vragen wie tips of ervaring heeft vanuit de ondernemerspraktijk of vanuit onderzoek. Dat ik, als kennisinstelling ideeën of onderzoek wil koppelen aan de praktijk, kan vragen wie mee wil doen. Dat we elkaar, overheid, ondernemers en kennisinstellingen, snel kunnen vinden en over en weer ondersteunen. Open, constructief en productief. Want we hebben echt een onwijs groot en deskundig netwerk. En we zeggen dat het werkt. Maar werkt het wel maximaal? Om Wim Sonneveld maar even te citeren: "Ik fráág het u af, meneer Sonneberg"?

Kunnen we hier zelf niet alvast iets aan doen, naast alle bestuurlijk overleg? Suggesties?

De zin en onzin van Social Media

2011-11-10T23:57:00.001-08:00

Jaarcongres 2011 - De zin en onzin van Social Media, door Antoinette Pernot

... En dan is het opeens voorbij. Een bijzondere middag in het auditorium van het hoofdkwartier van de Rabobank te Utrecht.
Over de zin en onzin van Social Media, vanuit de verschillende perspectieven belicht.
Zelfs voor de diep ingevoerde gebruikers van Social Media zijn er weer nieuwe inzichten om over na te denken.

Zoals het nieuwe werken, wat eigenlijk niet nieuw is. Zo'n 150 jaar geleden is het thuiswerken vervangen door kantoren. Vroeger werkte iedereen thuis. Nu moeten we dat weer opnieuw leren. De technologie is niet het doel maar juist het middel om dat te kunnen invullen in de huidige maatschappij. Dank aan onze gastheer de heer Piet van Schijndel, lid Raad van Bestuur van Rabobank Nederland, voor deze herijking van inzichten.

Onze voorzitter Dick Berlijn pakte het verder op en verdiepte het inzicht door enige cijfers te delen en de mogelijke consequenties te beschouwen ten aanzien van de veiligheid. Hij wees op het feit dat er nu zo makkelijk persoonlijke informatie wordt gegeven. Facebook maakt daar goed gebruik van door gericht advertenties aan te bieden. Hun omzet is bijna vertienvoudigd naar 1,14 miljard euro, alleen al in de eerste helft van 2011. Daar kunnen we niet meer omheen.

Herbert Blankesteijn, bekend van onder andere zijn column op BNR en nu in de rol van dagvoorzitter, gaf ons het overzicht van oude en nieuwe media en hoe we deze moeten plaatsen in de context van onderlinge contacten. Hij gaf daarna het stokje door aan internet ondernemer pur sang Ben Woldring, die al op zijn 13e begon met www.bellen.com.

Ben maakte ook de link naar het onderwijs en de overheid. We leiden de kinderen op voor banen die over 5 jaar niet meer bestaan. Hij maakt zich nu dan ook sterk voor www.bizworld.nl, via wie jongeren van de basisschool kennismaken met de achtergronden en -vooral- de dynamiek van een bedrijf.

Vervolgens waren er drie gelijktijdige break-out sessies over wat Social Media betekent voor de gouden driehoek: bedrijfsleven, overheid en kennisinstellingen. Antoin Scholten, burgemeester Zwijndrecht, over de uitdagingen van informatieverstrekking voor, en nu ook vooral door, burgers. Joost Geurtsen, digital media consultant bij LVTPR en docent nieuwe media, over de mogelijke toepassingen in het onderwijs. Ook ikzelf mocht mijn visie geven over hoe bedrijven business kunnen generen door inzet van Social Media, welke zich uitstekend lenen om expertise uit te dragen en zo een merk te worden. Floris ten Kate was de gelukkige winnaar van ons boek "word zelf een Merk!" omdat hij het meest actief is op Social Media en dus het snelst een merk kan worden.

Martijn Aslander, lifehacker, leerde ons door een andere bril naar de maatschappij te kijken en gaf een inkijk in zijn parallelle wereld; waar het gaat om waarde toe te voegen. Een mooi voorbeeld daarbij is het initiatief www.plukdestad.nl. Verder gaf hij aan dat over een paar jaar Nederland gidsland is op het gebied van Facebook, LinkedIn en Twitter. Hij vertelde hoe hij in 1 weekend met een blokje hout als houder voor de iPad van €4 de wereld veroverde, door vooral te geven. De gratis tools die we tegenwoordig tot onze beschikking hebben stellen ons in staat om zoveel meer te doen in zoveel minder tijd. De tijd die daarmee vrij komt kun je aan de wereld schenken tezamen met je kennis. Dat vloeit vanzelf terug. In deze filosofie gaf hij ons ook de link naar al zijn materiaal: http/bit.ly/links-martijn

Voorzitter organiserend comité en voorzitter departement Utrecht, Paul van Hooft, sloot af met de conclusie: ja we zijn digitaal connected maar we kunnen niet zonder de warmte van het persoonlijk contact. Daarmee vatte hij treffend samen wat de meerwaarde is van een vereniging zoals De Maatschappij.

Wat hebben we geleerd. De twintigste eeuw was de eeuw van regels voor controle en risico te mijden. De eenentwintigste eeuw, de eeuw waarin we meer vertrouwen moeten geven. Nieuwe dingen doen continu hun intrede en eens in de zoveel tijd leidt dat tot een grote maatschappelijke verandering. Een paradigm shift. Ik geniet daar enorm van, het is geweldig dat De Maatschappij hier al sinds 1777 een actieve rol in speelt!

Antoinette Pernot

Mede-eigenaar Aurium Commerce BV en voorzitter departement Amsterdam

Paul van Hooft, jaarcongres blog 2

2011-11-01T04:12:00.000-07:00

Nog een paar dagen en dan hebben we ons jaarcongres over Social Media. Gek gevoel: maanden lang ben je met de organisatie bezig en dan plotseling staat het voor de deur. Geen paniek! De sprekers zijn allemaal geregeld en daar zijn we met de hele voorbereidingscommissie gewoon erg trots op.

Onze gastheer van de Rabobank Nederland is de heer Piet van Schijndel, lid van de Raad van Bestuur. Fantastisch dat de Rabo ons zo gul ontvangt: dat scheelt een slok op een borrel in onze begroting. Onze eigen voorzitter Dick Berlijn zal naast de rituele bezweringsformules ook een korte inhoudelijke bijdrage leveren. Na zijn krijgsmacht-loopbaan houdt Dick zich intensief bezig met beveiligingsaspecten in het bedrijfsleven en zit op deze wijze heel dicht tegen de IT aan.

Ben Woldring gaat spetteren: jong, dynamisch en weet van de media een bron van inkomsten te maken: niet een keer maar vele malen. Spannend te horen hoe hij dat kunstje flikt.

Martijn Aslander…ik ben erg benieuwd. Ik heb hem eerder gehoord op een bijeenkomst van coaches. Daar was hij fabelachtig goed door zichzelf ook echt neer te zetten als exponent van een nieuwe cultuur. Hij is lastig te bereiken en het inhoudelijke voorgesprek moet ik nog met hem hebben. Gaat allemaal goed komen.

En dan hebben we nog onze drie break-out sessies gericht op de “gouden driehoek” van de Maatschappij: overheid, bedrijfsleven en kennisinstituten. Inzoomen op het gebruik en de effecten van Social Media in de verschillende sectoren. Onze dagvoorzitter Herbert Blankesteijn gaat, als we weer bij elkaar zijn met de microfoon rond om de resultaten op te halen.

We zitten nu in de fase dat we congresdeelnemers werven. De teller staat nu op 150. Dat is niet slecht als je dit vergelijkt met vorige jaren maar ik vind dat het er nog wel wat meer mogen zijn. Toch zonde als we een prachtig congres hebben in een zaal waar dik 350 mensen in kunnen en we zitten niet vol! Dus extra mailtjes naar de leden van de Maatschappij en naar onze eigen Utrechtse departementsleden (waarvan ik veel namen nog niet bij de inschrijvingen tegenkom). Verder twitterbombardementen en gewoon vriendjes opbellen. Zelf ben ik niet zo’n twitteraar en ik ben erg benieuwd wat de effecten zijn!

Jan Mengelers, hoofdbestuur De Maatschappij en voorzitter Raad van Bestuur TNO

2011-10-25T02:39:00.000-07:00

De situatie waarin Nederland zich nu bevindt is angstaanjagend vergelijkbaar met die van eind 18^e eeuw. Zo werd in 1777 de Nederlandsche Maatschappij voor Nijverheid en Handel opgericht met als voornaamste doel het stimuleren van de wisselwerking tussen algemeen bestuur, wetenschap en bedrijfsleven. De problemen destijds waren:

1. Langdurige economische stagnatie

2. Gewijzigde concurrentieverhoudingen: Engeland (nu China)

3. Gevaren van internationalisatie: buitenlands fabricaat

4. Angst voor lenen aan het buitenland (!)

5. Zucht tot weelde en gemakzucht

6. Achterblijvend kennisniveau: m.n. industrialisatie (nu innovatie)

7. Deplorabele toestand van het onderwijs (!).

In de huidige aanpak van het kabinet rondom de topsectoren schuilen twee gevaren: het eenzijdige accent op alleen maar industriële innovatie en het uitblijven van werkelijk commitment van de bedrijven. Eind van het jaar moeten er harde innovatiecontracten liggen met commitment van de industrie. In welke mate de bedrijven deelnemen, moet nog blijken. Zullen de multinationals alleen researchuren van hun eigen medewerkers inbrengen in plaats van harde euro’s? Dan is deze vernieuwingsimpuls slechts een dekmantel voor hun vaste R&D uitgaven. Als de fiscale voordelen alleen in de zak van de financieel directeur verdwijnen is dit ook geen innovatiestimulans. Als met namen het kleinbedrijf geen voordeel heeft van de nieuwe stimuleringsmaatregelen (geen winst/ geen aftrek, geen grote uitgaven kunnen permitteren) zal het zich zeker niet committeren aan meerjarige innovatiecontracten. Bovendien zijn de negen topsectoren niet allemaal even ver. Sommigen zijn zeer goed georganiseerd (chemie, High Tech, Energie) met een krachtig gemeenschappelijk langetermijnbeleid en anderen (Creatieve industrie, Lifesciences, Water) zijn nog zeer ongeorganiseerd en versnipperd, zonder gemeenschappelijke noemer in lange termijn onderzoek. Er zal dus begin volgend jaar een grote ongelijkheid bestaan tussen de negen sectoren in de verdeling van de overheidsgelden. Kortom genoeg werk aan de winkel voor minister Verhagen. Zijn initiatief tot aanjagen van de innovatie in Nederland heeft veel dynamiek losgemaakt in de gouden driehoek. Met veel energie wordt er aan nieuwe langetermijnplannen gewerkt. Als nu het daadwerkelijke commitment van overheid, bedrijfsleven en wetenschap uitblijft, is het toch weer oude wijn in nieuwe zakken.

door Cedric Muchall, lid Hoofdbestuur De Maatschappij

2011-10-18T08:34:00.001-07:00

Er gebeurt veel in de Maatschappij. Vanuit het landelijk bureau worden de leden en de departementsbesturen zoveel mogelijk geïnformeerd over de ontwikkelingen binnen de Maatschappij. Communiceren kun je niet genoeg, maar helaas is er niet altijd de mankracht voor een optimale communicatie. Als betrokken hoofdbestuurslid zie ik hoe hard er op het landelijk bureau wordt gewerkt om de communicatie zo goed mogelijk te voeren. Ik ben trots op de stappen die zijn gezet in het afgelopen jaar, maar we zijn er nog niet.

We willen verder met de Maatschappij. Het ledenaantal moet omhoog, net als de landelijke relevantie. De discussie of het een of het ander eerder moet gebeuren is niet relevant. De twee versterken elkaar, dus ik zeg: inzetten op beide trajecten. In beide processen is communicatie een toverwoord. Tenslotte: als er niet over de Maatschappij gepraat wordt, hoe komt iemand dan in aanraking met de voordelen die de Maatschappij biedt? En als de Maatschappij zich niet meer profileert, hoe wordt het dan relevant?

Met de inzet van de medewerkers op het landelijk bureau kom je een eind op weg. Zij leggen een basis van interessante nieuwsfeiten. De lancering van de website onlangs mag op dat vlak als een pronkstuk worden gezien. Het bereik van de medewerkers op het landelijk bureau is echter beperkt. Berichten worden pas breed gelezen, als ze breed uitgedragen worden. En daar spelen alle departementsbesturen een grote rol in. Met een goede wil van departementsbesturen en een flink portie daadkracht komt de berichtgeving van de Maatschappij onder de leden. En zodra het onder alle leden komt zijn er ineens 4.500 ambassadeurs.

Waarom is Twitter een geweldige kans voor ondernemers? Omdat je met een paar goede ambassadeurs het bereik van uw communicatie progressief kan laten groeien. Ik spoor alle departementsbesturen aan om zoveel en zo vaak mogelijk nieuwsfeiten vanuit het landelijke bureau uit te dragen naar alle leden. Dit is de makkelijkst in te koppen mogelijkheid tot het creëren van maatschappelijke relevantie. Aan de inhoud blijven wij werken. En ook daarin spelen de departementsbesturen een rol. Laten we elkaar blijven inspireren. Daar zijn we een vereniging voor.

2011-10-10T00:38:00.000-07:00

Blog van Paul van Hooft, voorzitter van departement Utrecht

Een blog van de voorzitter van de voorbereidingscommissie van het landelijk Congres: De Maatschappij Connected ?! Zin en onzin van Social media! Geen idee of hier mensen op zitten te wachten, eerlijk gezegd. Toch wel boeiend te vernemen dat zich al 75 lezers hebben aangemeld: ik ga jullie niet teleurstellen! Mijn kinderen trouwens ook niet: plagen me al jaren om mijn 8 jaar oude Nokia telefoon en nu sprint ik ze allemaal voorbij met een blog: a small step for mankind, a giant step for me!

Dat congres gaat super worden. We hebben goede sprekers kunnen contacteren: Ben Woldring: jonge vent (26) die op zijn dertiende jaar met ”bellen.com” begon en nu met 25 man personeel acht websites beheert en daar vermoedelijk een behoorlijke cent aan verdient. Hoe doet die man dat? Ook wel leuk: als je hem gaat benaderen om spreker te worden krijg je met zijn vader te maken, die een soort impresario is voor zijn zoon!

Dan Martijn Aslander: eigenlijk moeilijk te beschrijven. Ik zag hem eerder op een congres voor coaches waar hij de uitsmijter was, net als op ons jaarcongres overigens. Wat me van toen is bijgebleven is de geweldige kracht van het geven. Niet geven niet om er iets voor terug te krijgen: echt belangeloos geven. En kijk eens wat je daar allemaal voor terugkrijgt. Bijzonder is bij Martijn de wijze waarop hij zich laat betalen: de klant zelf bepaalt wat hij waard is geweest. Bij mijn oude bedrijf PWC noemden we dat “value billing” en dat vonden we behoorlijk eng. Martijn heeft overigens wel een indicatie gegeven wat zo’n beetje de ondergrens is…..

Voor de geïnteresseerden is onze dagvoorzitter een goede bekende: Herbert Blankesteijn. Wekelijkse gast bij BNR waar hij de nieuwste ontwikkelingen uit de doeken doet. Hij gaat aan het begin van het congres de klokken even gelijk zetten: wat zijn Social Media eigenlijk? Wat doen we er allemaal al mee en wat zijn de ontwikkelingen? In onze voorgesprekken was het me snel duidelijk: een top-voorzitter. Deskundig, hele goede ideeën over hoe je een zaal moet betrekken en ook nog buitengewoon aardig. Hij houdt niet van sprekers die langer dan een kwartier achter elkaar aan het praten zijn….Ben benieuwd hoe hij dat op een nette manier gaat regelen.

Zo’n blog is best lekker te schrijven merk ik. Heb ik daar twee weken tegenaan gekeken. Volgende keer iets meer over de break out sessies en over onze geweldige gastheer en hoofdsponsor Rabobank Nederland.

Intussen: meld je aan en stimuleer je maten in de departementen dit ook te doen. Zelfs voor niet-leden van de Maatschappij hebben we 150 plaatsen. Kost eigenlijk niks: 50,- € en dan krijg je een heel bijzonder Jaarcongres, een broodje vooraf en een borrel met dikke happen na. Hoe is het mogelijk?

Via de uitnodiging die je zaterdag 1 oktober kreeg kun je je letterlijk met 1 druk op de knop inschrijven. Via de website van de Maatschappij over een paar dagen ook. Goed gedaan secretariaat!

De Nieuwe Website

2011-09-27T03:51:00.001-07:00

Welkom bij de nieuwe website van de Maatschappij! Deze nieuwe website hoopt bij te dragen aan het nog beter kunnen communiceren waar de Maatschappij voor staat. Die communicatie is belangrijk voor de relatie van de leden met de omgeving, maar ook voor de communicatie binnen de vereniging. Omdat het ondernemerschap cruciaal is voor onze welvaart werkt de Maatschappij al sinds 1777 aan het stimuleren van dat ondernemerschap in ons land. Dat is nu nog net zo relevant als 234 jaar geleden. Ook toen stond onze samenleving voor grote uitdagingen. Ons land werd ook toen geconfronteerd met sterkere concurrentie uit het buitenland, een economie die haperde en zorgen over ons onderwijs. Zaken die ook nu actueel zijn. Onze welvaart en ons welbevinden zijn gebaat bij een ondernemende samenleving, die wordt gefaciliteerd door een goed samenspel van openbaar bestuur, het bedrijfsleven en de kennisinstellingen. Met andere woorden een goed functionerende Gouden Driehoek. Dat is waar onze vereniging, de Maatschappij, zich voor inzet. In dat opzicht onderscheiden we ons van andere organisaties: wij zijn geen belangenvertegenwoordiging van een bepaalde categorie, maar wij staan voor de ondernemende samenleving.

Als voorzitter valt mij steeds weer de grote betrokkenheid op van onze leden bij die Gouden Driehoek. Die leden zetten zich binnen de departementen in voor de verschillende activiteiten, zoals de lunch bijeenkomsten en bezoeken aan bedrijven. Wat ook op valt is de soms wat haperende communicatie binnen onze vereniging. Met andere woorden: wij zijn soms wat minder goed op de hoogte wat er binnen de vereniging allemaal gebeurt. Daarin onderscheiden we ons niet van andere verenigingen, maar het kan soms wel voor wat onduidelijkheid en onbegrip zorgen. En omdat het afleidt waar ons eigenlijk om zou moeten gaan – het promoten van de Gouden Driehoek - is dat natuurlijk minder optimaal. Ik hoop van ganser harte dat de nieuwe website, waar leden in het land en onze medewerkers van het bureau in Den Haag hard aan hebben gewerkt, bij zal dragen om die communicatie te verbeteren.

Dick Berlijn

Frits Bolkestein en de crowdsourcing van chips

2011-09-21T06:27:00.000-07:00

Prachtige televisie bij Pauw en Witteman. Maurice de Hond die probeert Frits Bolkestein uit te leggen wat crowdsourcing is. Maurice deed een goedbedoelde poging het begrip uit te leggen aan de hand van een voorbeeld van marketing van een merk chips , waarbij het publiek mee mocht denken over de smaak van een nieuwe chipsvariant. Nou kun je veel van Frits zeggen maar niet dat hij niet kan meepraten over de grote zaken van onze tijd. Integendeel zelfs: Frits is van alle markten thuis en dat kun je horen. Maar crowdsourcing uitgelegd krijgen aan de hand van een zak chips met de smaak” Patatje Joppie”, ging zelfs onze Frits boven de hoofd. Zelden een politicus met zoveel onbegrip zien kijken. De kiezerskloof en generatiekloof in drie seconden haarscherp in beeld. Daar zit je dan als Nederlands meest vooraanstaand politicus, klaar om je visie en je nieuwe boek te delen met ons en dan ,zonder dat je er erg in hebt, praat je over de marketing van chips. En toen Maurice ook nog eens aangaf dat politieke partijen op die manier hun partijprogramma’s zouden moeten laten vullen, werd het gezicht van Frits nog grimmiger. Laat ik het rustig zeggen: Frits ziet er weinig in. Ook het voorbeeld van de IJslandse grondwet die door middel van crowdsourcing een zeer democratisch gehalte heeft gekregen, bracht Frits voor geen moment aan het twijfelen. Eerder op de avond hoorde ik Freek de Jonge vertellen dat een jonge bezoeker hem onlangs had gevraagd: doet u dit werk al lang ? Bijna 40 jaar antwoordde Freek, maar ik heb het stil weten te houden. Ik ben bang dat Frits zich voorlopig ook wat stil gaat houden: die is zich rot geschrokken gisteravond.

De terugkeer van Dallas en ander slecht zomernieuws

2011-08-03T02:49:00.000-07:00

Slecht nieuws breng je bij voorkeur als niemand geïnteresseerd is in het onderwerp. Naarmate de zomervakantie vordert, nemen de slecht nieuwsberichten in rap tempo toe. Uit de kranten van deze week: jeugdwerkloosheid is laag maar het aantal onvervulbare vacatures stijgt ook. Moet kunnen zo’n bericht in juli. Dat er eigenlijk staat: het bedrijfsleven klaag steen en been over kwaliteit van MBO –ers en HBO-ers is niet zo nieuwswaardig. Dat onze economische groei daardoor minder hoog zal zijn, is ook een bekend verhaal dat een keer per jaar wel ergens terugkeert in de kranten. Dat de Raad van State vindt dat een Tilburgse priester terecht is veroordeeld wegens het te hard en te lang luiden voor de vroege ochtendmis doet ons hooguit glimlachen. Ik had de kranten wel eens willen zien als het hier om de plaatselijke moskee was gegaan. Geloof me: het kabinet was teruggekomen van zomerreces. Maar het “leukste”slechte nieuws deze week was toch wel de betaling die het voormalig ministerie van VROM heeft gedaan aan een groep oplichters die een valse factuur indienden op nagemaakt briefpapier van de provincie Zuid-Holland. Daar waar het bedrijfsleven steen en been klaagt over het betaalgedrag van de overheid, wordt nu binnen 10 dagen 4,1 miljoen euro overgemaakt aan een onjuist bankrekeningnummer. Met dank aan de ING is er nu wel wat teruggehaald, maar natuurlijk niet alles. Dat zou toch tenminste moeten leiden tot een vilein kamervraagje van Alexander P. Maar de zomer verbroedert en niemand let meer op. Voor de thuisblijvers was er deze week trouwens pas echt slecht nieuws: Dallas keert terug op TV. Gelukkig weet niemand dat nog.

Het algemeen belang van jezelf

2011-08-03T02:48:00.000-07:00

Vandaag weer terug naar het normale werk. Eerst de ALV van vorige week donderdag die veel tijd en voorbereiding kostte en daarna gistermiddag hoofdbestuursvergadering die onverwacht lang doorliep en na de rondvraag eindigde met een ongewoon gezellige en constructieve borrel. Ik zit bij elkaar opgeteld een jaar of zestien in “ondernemerswereld”, zonder zelf er een te zijn overigens. Het aardige van De Maatschappij is dat je niet gebonden bent aan een belang. In mijn VNO-NCW-tijd was dat anders: dan wist je bij voorbaat welke standpunten en posities zouden worden ingenomen: ook leuk, maar voorspelbaar. Binnen de Maatschappij is aan de andere kant een worsteling op vraagstukken als identiteit en maatschappelijke relevantie veel vaker terugkerend op de agenda. Want waarom zijn we er ook al weer? En bestaat er wel zoiets als een algemeen belang. In het traject daarna komt de creativiteit boven en volgen goede en minder goede plannen elkaar op. Vlak voor de finish besluiten we tegen elkaar te zeggen dat we toch vooral een netwerk zijn dat probeert verbindingen te leggen tussen de drie lidcategorieën: bedrijfsleven, openbaar bestuur en kennisinstellingen. En dat is maar goed ook, want dat zijn we nou eenmaal: een verband van mensen die niet willen polderen, maar samen willen optrekken en wat van hun eigen leven en hun omgeving willen maken. Nu ik dit zo opschrijf lijkt het wel een beetje soft, maar in de context van de vereniging en haar doestellingen is daar eigenlijks niets mis mee, vind ik. Daar hoort dan bij dat regio’s en departementen primair zaken willen regelen op hun eigen wijze, want het algemeen belang laat zich niet vangen in een centraal thema of project. Dat zit in je zelf.

test

2011-08-03T02:25:00.001-07:00

even kijken hoe en of dit werkt